In onze wijk wonen meer katten dan honden. Voor Sam een ingewikkelde zaak, want deze eigenaardige wezens zijn op geen enkele wijze van hun stuk te brengen. Nauurlijk rent er weleens één weg zodra Sam aan de lijn zijn stoere kant laat zien. Echter, de poezen en katers van de Buitenhof zijn autonoom, eigenzinnig en stuk voor stuk bijzondere exemplaren.
Sam is gesteld op zijn eigen tuin; deze bewaakt hij met veel passie. In de ochtend, zodra ik de tuindeur opengooi, rent meneer de tuin in en snuffelt in alle hoeken en gaten. In onze straat woont verderop een prachtige langharige kat. Zij slaapt met enige regelmaat onder mijn tuinbank. U begrijpt dat Sam in de ochtend met militaire precisie onder de tuinbank doortijgert in de hoop dat de kat er nog zit. Dat is nooit het geval en ik bespeur dan een lichte teleurstelling bij Sam, als hij onverrichter zake naar zijn mand sjokt.
De buurkat is een roodharige, die liever binnen is. Heel soms komt ze weleens voorzichtig buiten; vanaf de schutting gluurt ze dan naar Sam. Doodsbang is ze als Sam doorheeft dat ze gluurt. Minder angstig is ze als Sam in de gang ligt en zij door het raam naar binnen kan kijken. Ik zou zweren dat ze dan extra uitdagend haar staart heen en weer zwiept, terwijl ze een keer of twee voorbijschrijdt.
Op onze avondwandeling door de wijk bewaakt elke kat zijn eigen oprit. Op warme zomeravonden liggen ze lui op straat te spinnen en laven ze zich aan de warmte van de straatstenen. Ze buurten om de laatste nieuwtjes te delen of ze staren urenlang naar elkaar. 's Avonds, als de baasjes allemaal naar bed zijn, wordt er weleens een vete uitgevochten. Het begint met waarschuwend gesis, gaat over in een klagelijk monotoon geluid en wanneer het gezang een octaaf omhoog schiet, weet je dat de plukken haar in de rondte vliegen. Het moet immers wel duidelijk worden wie de baas is.
Er is ook een opperbaas in de wijk. Deze kat is voor de duvel niet bang. Hij duldt geen indringers. Aan het begin van de oprit, naast de beukenhaag, houdt hij de wacht. Hij staart naar je vanuit de verte en zijn ogen lichten op in het donker. Hij bepaalt lastminute of je te dicht langs zijn terrein loopt. Zo wil het geval dat hij Sam en mij weleens gevolgd is tot het moment dat we op gepaste afstand waren. Sam had zijn staart tussen de poten van angst. Kortom, het leven van een hond gaat niet altijd over rozen.
Bent u nu een kattenliefhebber en dicht u uw kat wat menselijke eigenschappen toe? Lees dan vooral deze twee boeken: Meneertje en Mientje van Sanne Vogel. Hartverwarmend, lief en bovenal geestig. Uw kijk op uw kat wordt verrijkt met een nieuwe dimensie!
#hondenleven
