Sam en ik zijn op pad, we gaan naar Texel. Eenmaal op de boot, in de auto, geeft mijn navigatie aan dat ik midden op de Waddenzee beter linksaf kan slaan. Vijf minuten later adviseert het onding om te keren. Onderwijl klaagt Sam, af en toe, met een zielig piepje. Hij heeft geen idee dat hij onderweg is naar zijn lievelingsstek; strand en duin.
Eenmaal op het eiland, is het onderkomen voor de komende dagen snel gevonden. We gaan gelijk op pad. Sam is bij het voelen van het zachte zand onder zijn pootjes, uitzinnig. Hij rent het eerste kwartier keihard rondjes. Daarna speelt hij leuk met een andere hond, die net als Sam vooral heel hard wil rennen.
Iedereen heeft een lievelingseiland en de mijne is niet persé Texel, maar WAUW wat een prachtige woestenij zo half maart. De golven beuken tegen het strand. Dikke witte schuimkoppen vinden na het water al rollend het zand. Dit laatste vindt Sam weer geinig, dartelend rent hij achter het schuim aan.
Het is op het strand één grote Lexa kolonie. De opmaat naar het broedseizoen is begonnen en met name de meeuwen hebben het druk met het zoeken van een partner. Een verdwaalde scholekster en strandlopertje flaneren in hun beste verenpak tussen het meeuwengepeupel, maar dit zet geen zoden aan de dijk. Althans niet op liefdesgebied, de meeuwen hebben uitsluitend oog voor elkaar. Vanaf diverse duintoppen en het strand bespieden ze elkaar. De activiteiten worden nauwlettend in de gaten gehouden en bij misstanden lijkt het alsof de duinmeeuwen zich inmengen met de strandmeeuwen. De vogels op het strand hebben al een partnerkeuze gemaakt en niet altijd naar tevredenheid van de duinmeeuwen. Onder luid gekrijs wordt de orde hersteld en een meeuw, die had ingezet op een lang en gelukkig leven, flink op zijn kop gepikt.
Als Sam en ik voorbij de meeuwen zijn keert de rust terug. Meneer heeft inmiddels in twee karkassen liggen rollen en zich tegoed gedaan aan een paardenvijg. Hij kijkt innig tevreden. De zon breekt door en dit maakt het een tikkeltje aangenamer, terwijl ik gestaag tegen de wind inloop. Heerlijk, niet alleen Sam, maar ook ikzelf word hier intens gelukkig van.
Als we van het strand aflopen, rijd ik langs de supermarkt voor wat proviand en een Texels Skuumkoppe. Terug in de auto ligt Sam heerlijk te slapen en bedenk ik alvast waar we morgen gaan wandelen, op dit prachtige eiland.
Vlakbij mijn huisje zie ik ineens allemaal jonge lammetjes in de wei. De moeder houdt mij goed in de gaten en kijkt enigszins nuffig. Ze houdt haar kroost dichtbij en staart mij weg. Ik kijk nog even naar het schattige tafereel. Wat is de aankomende lente toch een prachtig jaargetijde.
#hondenleven
