Voorjaar, het mooiste seizoen van het jaar, vooral als het zich laat zien gedurende de winter. Het is de frisse geur, de voorzichtige warmte en de belofte van frivole gebeurtenissen!
Vorige week stond Sam nog als Bambi op het ijs. Glibberend, maar met een dappere ‘blij dat ik glij’ moed. Ik had alle thermoshirts, mutsen, sjaals en skisokken uit de kast getrokken. Vandaag twijfel ik tussen winter- of tussenjas.
Het wordt een tussenjas. Sam is onderwijl drukdoende in de tuin met de eerste vliegjes, die opstijgen uit de aarde. Ik geniet van de zon, terwijl de mussen het hoogste lied fluiten. De eerste bezoeker van het vogelhuisje, tikt en knabbelt aan de ingang van het riante optrekje. Het gras in mijn tuin lijkt ineens behoorlijk gegroeid en de kat van de buren waagt de oversteek, dronken van voorjaarshormonen, door onze tuin. Simba is ontnuchterd en Sam viert de overwinning door als een jong lam door de tuin te springen.
We gaan buiten de stad wandelen en nemen de auto. Onderweg blijkt het voorjaar ook in bol geslagen van medeweggebruikers. De eerste motorrijders schieten met 160 over de snelweg en een vrolijke Tesla heeft vanmorgen vast Sangria getankt in plaats van een gezond nachtje aan de laadpaal.
Eenmaal aangekomen bij de wandelstek, fluiten de vogels harder dan in mijn tuin en ook wandelaars stralen. Een meneer met geestig rood brilmontuur, dito riem, jas en gympen straalt mij tegemoet, terwijl hij van verre naar me roept dat het echt FANTASTISCH wandelweer is. Ik heb de neiging om te huppelen en negeer het laatste restje sneeuw.
Sam heeft het ondertussen druk met mollen, muizen en het oefenen met zijn rechter jachtpoot. Zijn staart draait overuren, terwijl deze soms raar in de lucht steekt.
Als ik op een bankje in het bos ga zitten om dit stukkie te schrijven, is Sam het niet eens. Hij piept, want meneer wil door. Hij vraagt op allerlei manieren aandacht. Uiteindelijk springt hij op de bank om dicht tegen me aan te zitten. We maken een foto.
Als een andere hond passeert, ontstaat er een grappig duel van uitdagen en spelen. Ik leg de laatste hand aan wat zinnen. Als ik opkijk zie ik Sam met zijn derrière op een lekker zacht stuk sterrenmos zitten. Hij geniet van de winterse voorjaarszon. Het is en blijft een Spaanse hond.
#hondenleven
