Ik maak een lijstje voor het kerstdiner. Dit jaar bij mij thuis. De familie zit in een grote verbouwing en nu komen ze bij mij. Onze poespas met kerst is niet zo poespasserig. Geen glitterjurk, geen vuurwerkshow die uit je grand dessert spuwt en ook geen zesgangendiner met vier amuses inclusief kaasplank. Sinds een jaar of 10 serveert mijn familie konijn. Het werd een karikatuur. Het was niet ‘doen we eerste of tweede kerstdag bij jouw familie’?, maar ‘wanneer doen we het konijn?’ De wittewipstaart werd geserveerd met appeltjes met cranberry’s, haricots verts en gebakken aardappels. Peertjes met vanille vla als dessert. Een mooi kerstmaal, een constante factor en smaakvol bovendien.
Dit jaar bij mij, dus geen konijn. Sam aanschouwt mij met hoopvolle ogen, terwijl ik het lijstje afmaak. Zijn hypoallergenic kerstmaal, is een sober vooruitzicht. Ik pak mijn tas, de hond gaat in zijn mand en uit de la vis ik mijn autosleutels. In de auto bereid ik mij geestelijk voor op de ‘dol dwaze dagen’ in de supermarkt.
De kerstdrukte in de winkel zorgt voor hilarische 50 centimeter toestanden in plaats van de geadviseerde anderhalve meter. Het duurt slechts seconden eer tussen de afdeling groente en het schap met kerststol de vellen op mijn achillespees hangen, dankzij een vernuftig staaltje winkelwagentjes terreur. Mondkapjes hangen op half zeven, onderwijl de laatste garnalen uit de koeling worden gegapt. Het ongeduld en de uitdrukking in de ogen van mensen, bevindt zich tussen manie en blinde paniek en heeft weinig te maken met een Holly Jolly Christmas. Ik haal drie keer adem en loop het lijstje af.
Thuisgekomen met de boodschappen onderwerpt Sam de tassen aan een grondige inspectie. Kwispelend kijkt hij toe hoe de boodschappen verdwijnen in de koelkast en keukenlades. Als ik klaar ben stofzuigt Sam de hele keukenvloer na in de hoop op een flintertje lekkers.
Vanavond ga ik een extra smaakvol hypoallergenic maaltje voor hem maken van vlees en brokjes. Onderwijl zal ik mij verdiepen in de haute cuisine die ik uit de Allerhande heb gepikt. De peertjes met vla blijven traditioneel het nagerecht, voorzien van een konijntje van pure chocolade.
#hondenleven
