De zomer heeft zijn intrede gedaan en doet dat gelijk goed met heerlijke temperaturen.
Sam moet wennen aan de temperatuur. Hij verplaatst zich van de tuin naar de keuken, naar de woonkamer en weer terug naar de tuin. Hij doet dit op een manier die ik ‘dramatisch voortslepen’ noem. Het is nog net niet dat hij diep zucht, voor extra effect. Af en toe steekt hij zijn snuit in de waterbak en laat zijn tong in het water hangen, door zijn wimpers kijkt hij dan naar mij of ik het wel zie. Ikzelf heb vakantie en dat betekent dat ik kan doen wat ik wil. Voor nu is dat met een boek in de tuin. Na een dagje hangen kijkt Sam mij sloom aan vanaf zijn kleed. De laatste Corona persconferentie begint zo. Ik zet de tv uit, roep Sam en stap in de auto. We rijden naar ons favoriete wandelstek. Een avondwandeling heeft iets magisch. De stilte in het bos, de geur van het hout en een vogel die een bescheiden slaaplied tjilpt. Sam heeft inmiddels bedacht dat hij na een dag hangen als een soort hinde door het veld moet draven. Ofwel hij duikt met enig regelmaat het hoge gras in en af en toe hupt hij boven het gras uit. Met zijn tong op half zeven komt hij naast me lopen. Ik leg hem uit dat het nog steeds te warm is voor dergelijke ‘hinde’ activiteiten en laat hem even zwemmen. Tegen de tijd dat we weer bij de auto komen, is de zon bijna onder. Sam rent nog een rondje van de zaak om de parkeerplaats en springt daarna soepel in de achterbak. Wat een prachtige zomerse dag! #hondenleven